Nieuwe verhalen

Gisteravond legde mijn man Noa in bed, uit het niets vroeg hij of hij papa een kleurtje mocht geven, op zijn hoofd. Mijn man vond dit uiteraard prima (en aangezien hij hoofdpijn had...) Noa vond dat het groen moest zijn en heeft zijn vader gedurende 5 minuten uiterst geduldig "behandeld".
Met als resultaat dat papa's hoofdpijn weg was.... We waren allebei overrompeld en verbaasd over het feit dat Noa schijnbaar aanvoelde dat papa wel een kleurtje kon gebruiken, en dat het nog echt werkte ook...

Ik wilde jullie dit verhaal niet onthouden,

Tot een volgende keer!! Groetjes Danielle

Maar op mijn werk (meervoudig gehandicapten) gebeurden kleine wondertjes.

Mijn focus deze week was Arend. Een heel apart en in wezen boeiend type, maar niet de makkelijkste om mee om te gaan. Een jongen die geniet (maar uiteindelijk natuurlijk vooral veel last heeft) van zijn vermogen om een negatieve spiraal in werking te zetten, en die daartoe een heel repertoire ter beschikking heeft. Deze week heb ik gewoon door alles heen geademd. Bijgestaan door terloopse opmerkingen die mensen maakten, kon ik op een heel nieuwe manier naar Arend kijken en zag ik waar het hem om ging. Door hem dat te geven waarom hij 'vraagt', bijvoorbeeld een andere, prettiger, zithouding, kussentje in de rug, boekje erbij, zat daar in no time een tevreden jongen, terwijl hij nog maar een paar minuten daarvoor de 'zenuwenoorlog' had ingezet; hij maakt dan een zeer onaangenaam keihard geluid waamee hij uren achtereen kan doorgaan. Hij had dat vanmiddag ook al gedaan. Toen ben ik tonen gaan zingen, net als zondag. Ik zag dat hij geboeid was en probeerde om mij na te doen. Over resonantie gesproken!

Ik kwam laat thuis vandaag, maar zo tevreden! Heb het gevoel eindelijk met die jongen aan het werk te kunnen op de enige goede manier die er is; namelijk een waar alle partijen beter van worden. Het is natuurlijk in wezen zo simpel. Maar toch.

vriendelijke groet, Margriet Bloemhof,

ik geloof het gewoon niet maar in (ik meen slechts) 10X 4x4 ademen en een paar flinke kraken in zijn heupen stond hij recht. Hij kraakte zo dat ik niet meer verder durfde, zei dat, mat hem en resultaat was daar…, daarna nog zijn knie en 2 schouders gedaan en toen even laten lopen. Hij waggelde niet meer om zijn woorden te gebruiken. Toen hij daarna zijn schoenen aantrok hebben we maar even heerlijk gelachen om zijn gewaggel…
Volgende keer zijn zijn benen aan de beurt. Moet er wel even bijzeggen dat deze man met het verhaal binnen kwam dat zijn longcapaciteit in 2 jaar van 69 naar 83% was gegaan en dat terwijl hij al vanaf zijn 14e astmapatiënt is en hij een halve long mist. Hij komt nu 2,5 jaar bij mij en raakt eindelijk gewend (…?) aan zijn eigen staaltjes zelfgenezing!! Heerlijk.

Zo ook in de nacht van 2 maart. Om 2 uur in de nacht werd ik wakker met een onrustig gevoel en wat zweterig. Voor mij een bekend teken. Even een glaasje water gedronken, krantje gelezen maar het ritme ging niet naar het normale niveau. Met mijn vrouw overlegd wat te doen en besloten naar de eerste hulp te gaan. Aan de monitor geplaatst en inderdaad het hart fladderde tussen de 180 en 210 slagen per minuut.

De opname werd voorbereid om te narcotiseren en te klappen (met elektrische stroomstoot het hart re-setten). Ik werd daarvoor van de monitor losgekoppeld en op een rolstoel geplaatst om naar boven naar de OK gebracht te worden.

Nu de eerste schok voorbij was begon ik mijzelf weer te vinden. Ik begon met de basisademhaling die ik in mijn eerste workshop had geleerd en ging vervolgens mij zelf op afstand (alsof ik van boven naar mijzelf keek) QT geven. Precies daar waar ik het nodig had. Na 10 minuten voelde ik het hartritme zich herstellen en vertelde tegen de zuster dat het over was. ‘Dat zien we boven wel’ was de reactie. Boven aangekomen werd ik weer aan de monitor gekoppeld en klaar gemaakt voor de narcose. Echter mijn hartslag was weer voorkomen normaal, 68 per minuut en mocht weer naar huis. Nog voor mijn kinderen wakker werden was ik thuis en had het zaterdagontbijt klaar gemaakt. Dezelfde dag was ik weer bij de Quantum-Touch workshop bij Yolande en Linda. De vorige 3 keer, ruim 1,5 jaar geleden was de voorgestelde behandeling wel noodzakelijk.

QT, I love you!!

Zij is een Brits Korthaar met vlekjes op haar vacht, een prachtig kopje met zacht-oranje neusje en stralend groene ogen. Jullie begrijpen het al: totale liefde op het eerste gezicht. Poppy was 6 maanden toen wij haar ophaalden (overgebleven uit een nestje van 5) en vanaf dat allereerste moment het intuïtieve gevoel: ‘ze is helemaal voor ons bedoeld’. Wel viel op dat ze erg rustig was voor zo’n jong katje en een welhaast Buddha-achtige uitstraling had.

De maand januari verstreek in opperste verrukking van beide kanten: op jacht naar papieren propjes holde ze de sterren van de hemel, at met smaak haar brokjes en slurpte zelfs enthousiast haar bakje met water leeg. En natuurlijk in de kleine uurtjes eindeloos geknuffel en gekroel op de bank.

Begin februari werd Poppy ernstig ziek, hoge koorts, totale apathie en het ergst van alles: ze zakte door haar achterpootjes en ging bovendien razendsnel achteruit. Als een slap lapje stof lag ze stilletjes tegen ons aan, nog wel heel zachtjes knorrend om ons te laten weten dat ze het heerlijk vond om zo vastgehouden te worden. Dagelijks bezoek aan de dierenarts kon het tij ondanks waterinfuus, prednison, antibiotica, koortsverlagende middelen en dwangvoeding, niet keren.

Hoewel bloed en vitale functies na onderzoek in orde bleken, verslechterde haar toestand met het uur. Wellicht was er sprake van een lelijk virus, een euvel dat raskatten vaker treft. De dierenarts kon dit echter niet met zekerheid zeggen. We waren ten einde raad en snapten helemaal niets van deze bizarre wending van het lot. Ze was toch niet bij ons gekomen om te sterven? Maar ja, we moesten het naakte feit onder ogen zien dat een poesje dat verlamd is aan haar achterpootjes - ondanks alle liefde - geen kwaliteit van leven heeft. Slechts een wonder kon haar nog redden...Zouden de ervaren handen van Yolande dat wonder kunnen bewerkstelligen? Gezien onze eigen 100% positieve ervaringen met haar, holde Joke meteen naar de telefoon en (zoals we van Yo gewend zijn) stond ze onmiddellijk in de startblokken om ons in deze noodsituatie bij te staan.

Bij Yo thuis aangekomen werd doodzieke Poppy op een schoongewassen dekentje op tafel gelegd en ging dochter Isabella uit voorzorg maar even met de hond een boodschap doen. Wat er in dit halfuur gebeurde is met geen pen te beschrijven!!! Je zit erbij, kijkt ernaar en kan haast niet geloven wat er onder je ogen toch echt gaande is. Na slechts 10 minuten liepen er zichtbare golfjes en sidderingen over het ruggetje van onze dappere poes en vertelde Yolande een enorme levenskracht in haar lijfje te voelen. Ze voegde hieraan toe dat Poppy nog helemaal niet weg wilde! Het beeld van een grote, stoere poes in de zomerse zon bij het grote raam, illustreerde haar waarneming. Ervan uitgaande dat alles trilling is, was aan ons de opdracht positief te blijven en het dier niet met wanhoopsgevoelens te bestoken. We hebben die les ter harte genomen. Dankbaar en vol vertrouwen gingen we weer met Poppy naar huis, om daar aangekomen van de ene in de andere verbazing te vallen. Direct uit haar mandje waggelde ze geheel zelfstandig naar haar etenbakje, at een paar brokjes, dronk een paar slokjes en wist zelfs de kattenbak weer te vinden. Het wonder was geschied, Quantum Touch had de dood uit haar lijfje verdreven waar de reguliere geneeskunde geen antwoorden meer had. Inmiddels trekt Poppy (na eerst 3 stapjes/kont zitten, 6 stapjes/kont zitten, 12 stapjes/kont zitten) weer sprintjes door het hele huis, eet als een tijger en slurpt het leven in. QT werkt! Echt helemaal geweldig om te zien hoe deze simpele, maar wonderschone, techniek fenomenaal bij een dier kan uitpakken omdat er geen denken tussen zit. Lieve Yolande, namens ons drietjes: jij en QT heel erg bedankt!

De maandag na het week-end moest ik werken en mijn zoontje was hangerig, huilerig en bleef maar naar zijn oortjes grijpen. Dus ik dacht... Ach waarom ook niet op afstand proberen....

Mijn man liep in de winkel met hem, ik had hem natuurlijk wel eerst even gewaarschuwd dat Bart iets zou kunnen reageren, en Bart zijn hangerige bui verstrekte gedurende de 10 minuten dat ik hem aan het behandelen was en toen was het over.... Stil, rust en een vrolijke man in de kinderwagen.....

Natuurlijk wilde ik het eerst weer niet geloven.... Maar ik merkte het zelf ook toen ik 's middags thuis kwam. Ik behandel hem nu iedere avond even voor het slapen gaan, en hij slaapt als een roosje en de onrust in zijn oortjes lijkt verdwenen te zijn.

Standafwijkingen

Eigenlijk zou ik deze ochtend naar je zijn toegekomen voor een consult. Maar nu ben ik heel blij, dat ik toch niet voor 'geldangst' gezwicht ben en de workshop heb meegedaan.
Vanaf november jl. kreeg ik steeds meer problemen met mijn rug; bij elke beweging moest ik nadenken en ik werd doodmoe van het op mijn manier de pijn te bestrijden, of liever te vermijden. Alle behandelingen van mijn (goede) chiropractor brachten geen soelaas. De lichaamsoefeningen waarmee ik al 40 jaar mijn dag begin waren niet meer mogelijk.

Maar... laat het vanmorgen voor het eerst weer een beetje lukken! Ik kan zelfs al een paar dagen bijna helemaal pijnloos lopen. En hoewel ik jl. maandag mijn zoveelste afspraak bij de chiropractor weer heb ingelost, lijkt het me niet helemaal reëel aan die behandeling alleen nu mijn snelle verbetering toe te schrijven. Het opmerkelijke was dat hij constateerde, dat alle gewrichtjes goed stonden! Nu moet ik mijn verkrampte rugspieren langzaam losoefenen, iets wat een medecursist zaterdag ontdekte op het moment dat hij me aanraakte.

Ik heb mijn chiropractor niets verteld, maar ik had al wel tevoren Quantum Touch informatie van internet geplukt en dat aan zijn receptioniste gegeven.

Linda, ik ga vrolijk door met mijn dagelijkse Reiki-behandelingen te versterken met Quantum Touch. En tot we elkaar misschien weer eens mogen ontmoeten zend ik jou en Yolande een hartelijke groet!

Ook mijn schoonzuster heb ik behandeld, haar heupen stonden scheef. Ik ben begonnen met de energiebanen te behandelen door het lichaam, zowel bij mijzelf en bij mijn schoonzuster, daarna heb ik de behandeling gedaan. Ze voelde warmtebronnen, werd een beetje lichter in haar lichaam en kreeg pijn in haar schouder. Doorgaan met behandelen hielp niet zo en toen had ik de VORTEX geprobeerd, met een kleurbal en de skischansademhaling.

Warempel, de pijn verdween en ik heb het afgebouwd. Ik ben er erg enthousiast, van mij zul je vast wel meer horen!

Bij mijn jongste heeft Quantum Touch altijd snel resultaat. Als ze pijn heeft, komt ze vragen of ik het even kan behandelen. Na één ademhaling (4/4) is het genoeg. De pijn is weg. Ook al was die daarvoor heel hevig. Leuk hé?

Ik ben nu bezig met mijn moeder (Artrose). Dat geeft helaas niet zo snel resultaat. Eens kijken hoe haar voet over drie dagen aanvoelt.

En in eerste instantie hielp dat dan ook wel maar later viel ze toch weer terug in haar oude figuur. Zondagavond dat ik thuis kwam uit Egmond vandaan heb ik haar gebeld dat ik er weer was zoals we hadden afgesproken, en zij wilde heel graag eens door mij geQuantumtoucht worden. Nou kom dan maar om acht uur zei ik tegen haar. Zo gezegd zo gedaan.

Zij kwam bij mij en ik ben begonnen om haar heup recht te zetten die toch wel 1 cm scheef stand had. Na heel veel bewegingen van haar stond die weer recht, dus eens kijken of ze torsie had en ja wel dat ook dus hupeke torsie behandeling. Ook daar heeft ze een hevige reactie op gehad en ook die staat weer goed. Dus op naar het volgende de schedelrand, nou dat was helemaal wat: heftige bewegingen etc,(ook bewegingen die ze al heel lang niet meer heeft kunnen doen). Na een minuut of tien stond ook haar schedelrand weer recht.

Nou vroeg ik aan haar waar zou ik je nu mogen behandelen, ik moest mijn handen op haar knobbel in de rug leggen. Nou wat er toen allemaal gebeurde heel apart. Je moet er eigenlijk bij geweest zijn om het te geloven. Op een geven moment stond ze zo scheef naar rechts dat ik die knobbel onder mijn handen minder voelde worden. Na drie kwartier vond ik het voor vandaag genoeg. Heel veel houdingen heeft ze aangenomen. Soms kon ze zelfs niet op haar voeten blijven staan maar toch bleef ze staan. Na deze behandeling vroeg ik haar hoe ze het ervaren heeft. Het enige wat ze eerst zei was: "Heel Apart". En dat is het ook maar ze voelde zichzelf ook bevrijd. Ze kon weer rustig ademen voor haar gevoel en we hebben voor aanstaande woensdag een tweede afspraak gemaakt, want ze wil nu doorgaan. Die hobbel moet weg uit haar rug zegt ze.

Yolande en Linda, wat mooi en wat fijn dat ik haar maar zeker ook mezelf kan helpen door Quantum Touch. Ik zit nu achter mijn pc en maak van alles mee. Als ik me er voor openstel kan ik me zelf helpen met kramp in mijn arm en mijn schouder. En dat ga ik nu ook even doen want het doet heel pijn. En ik wil van die pijn af dus ga ik mezelf even Touchen want dat is blijkbaar even nodig.

Nou dit is wat ik even vertellen wilde. Misschien leuk voor jullie om het door te vertellen.

Groetjes en zeker tot ziens op een volgende workshop, want ik wil heel graag therapeut worden.

Rug/nekklachten

Zondag kwamen mijn broer en zijn vriendin gezellig op visite. M. vertelde dat ze wat last van haar schouder had maar ze had ook wat spanningen gehad en een vervelende week achter de rug. Eerst dorst ik het niet maar later vertelde ik van de cursus en gaf aan dat ik misschien helpen kan. M. vond dit een goed plan, heb eerst gekeken of alles in balans was. Bij haar rug was er een verschil van ongeveer 5cm en bij haar hoofd ongeveer een vinger dikte verschil. Tijden de behandeling voelde ze gewoon haar linker kant zakken van haar heup. Ze had ook het gevoel dat ze scheef stond terwijl ze nu helemaal recht was, wonderlijk hé. Daarna heb ik haar linker schouder gedaan.

Het was voor haar een aparte ervaring. M. vond het ook een heerlijk gevoel, in het begin voelde ze een bepaalde draaiing bij haar ogen daar heeft ze wel eens meer last van gehad vertelde ze. Het is allemaal goed gegaan. Ik was wel een beetje gespannen toen ik het mocht doen, maar het was een goede ervaring!!

Ik had mijn vriendin al een keer door verwezen naar iemand die Shiatsu massage doet; helaas was het lastig om haar te helpen om dat alles erg vast zat en hij heel voorzichtig te werk moest gaan. Goed, de eerste keer dat ik mijn vriendin ging helpen was al een bijzondere ervaring, heb eerst alle punten na gelopen en dat duurde allemaal al even want bij haar heupen had ze erg veel last en tijdens het behandelen was het net of ze in de zweef molen zat alles draaide.

Op een gegeven moment gaf ze aan dat ik mocht stoppen want het voelde allemaal heel heftig haar knieën begonnen spontaan te bewegen en ze kon het niet stoppen gelukkig werd het naar enkele seconden minder. Het resultaat was dat ze meer energie had volgens haar en toen ze naar huis ging was ze erg moe en heeft daarna een goede nachtrust gehad.
De tweede keer gaf N. aan dat ik mijn handen bij haar nek mocht vast houden want daar voelde een spier die niet lekker zat, na enkele seconden begon haar hoofd vreselijk te schudden was er zelfs een beetje angstig van en N. natuurlijk ook; je weet niet wat je overkomt.

We zijn even gestopt en gingen daarna weer verder, het schudden ging nog even door totdat het eindelijk rustig werd. Ik heb haar schouders gedaan en toen was het mooi geweest, ze was erg moe en ging lekker naar bed!
De derde behandeling was ook weer heel bijzonder, haar linker knie doet altijd zeer; ik legde mijn hand op haar knie en het was net op een gegeven moment of de spier onder haar knie zich wilde uitrekken en dat ging erg zeer doen, dus op een gegeven moment wilde ze dat ik stopte want het voelde niet meer prettig aan. N. vertelde ook dat haar rechter hand zeer deed, ze kon haar wijsvinger en duim bijna niet tegen elkaar krijgen. Ik legde mijn handen om haar hand en na enkele seconden was het net of haar hand ertussen uit wilde; alles bewoog maar daarna deed haar hand veel minder zeer en ze kon haar wijsvinger weer goed tegen haar duim doen.

Wat heel bijzonder is: na iedere behandeling heeft ze een lichte spierpijn. Het mooie van het verhaal is dat ze, na de laatste keer dat ze bij mij was geweest, 2 dagen later naar de masseur ging (Shiatsu massage). Deze masseur was heel verbaasd want hij kon nu wel masseren terwijl hij de laatste keer dat nog niet kon; om een lang verhaal kort te maken, ze hoefde niet meer terug te komen want alles was oké. Bij deze masseur was ze in januari 2005 voor het eerst geweest en ze ging ongeveer om de 3 weken naar hem toe. Je begrijpt dat ik heel blij was voor mijn vriendin; N. zei tegen mij: "Mir ik kom nog wel bij jou hoor, om er voor te zorgen dat ik helemaal toppie ben! Ik durf het bijna niet te zeggen maar als ik s 'morgens mijn bed uit kom heb ik geen pijn meer, hééééérlijk!"

Pijn/ontstekingen

Twee dagen later had ik zulke ontstoken oren dat ik me doodschrok; het leek wel of mijn oorlellen eraf zouden zweren. Er zaten hele dikke plekken met bloederige pusrommel. Ik werd heel bang en dacht dat het nooit meer goed zou komen en dat ik geopereerd moest worden net als één van mijn vriendjes! Gelukkig heeft mijn moeder meteen Quantum Touch gedaan en de volgende dag was het voor 80% minder; het deed ook geen pijn meer en een dag daarna was het bijna weg.

De volgende ochtend vroeg ik haar of ze in de gaten had dat ze gisteravond zo snel in slaap was gevallen; ze lachte en zei dat ze meteen voelde dat het werkte en dat er toen een soort knopje omging in haar hoofd. Ze had heerlijk geslapen en werd zonder pijn wakker; ze voelde zich beter en vrolijker.

Afgelopen dinsdag kwam ze bij mij voor de tweede keer en het zat er toch wel erg dwars dat ze op haar leeftijd van 23 jaar nog steed geen menstruatie heeft. Ze gaf aan zichzelf geen vrouw te voelen. Enfin dinsdagavond met haar aan dit probleem gewerkt. Vandaag donderdag belde ze me in alle vroegte op dat ze van woensdagnacht op donderdag eindelijk na jaren lang geen menstuatie meer hebben gehad eindelijk was gaan menstrueren.

Helemaal blij was ze, en ik naar natuurlijk ook voor haar.

Vriendelijke lieve groet

Stress/Emoties

Eerst meette ze mijn heupen en de botjes bij mijn hoofd Toen ze dat behandelde, gewoon door haar handen erop te leggen, voelde ik dat er van alles gebeurde. Het leek wel of ik heen en weer werd getrokken, maar als ik naar mijn lijf keek, zag ik niets raars gebeuren.

Bij mijn hoofd voelde het helemaal bijzonder aan; het was net of mijn hersenhelften van plaats verwisselden en het voelde heel prettig en rustig. Toen ze met mijn hoofd verder ging viel ik in slaap; dat hoort eigenlijk niet want je moet zelf aangeven of er nog pijn of een vervelend gevoel op zo'n plek is, maar ja, ze liet me lekker liggen. Toen ik klaar was stond ik op; ik voelde me zó relaxed én energiek tegelijk, ik kon het haast niet geloven. Het was net of ik een nieuw mens was en ik ben zeker van plan om de cursus Quantum Touch te gaan volgen.

Als je toch op zo'n simpele manier jezelf en je gezin in balans kan houden, dat zou me heel veel waard zijn. Bedankt!

Dieren

Ze vond het blijkbaar prima, want onder mijn handen lag ze heerlijk te spinnen. Tijdens het behandelen liet ik al mijn liefde voor haar en veel stralend wit licht uit mijn handen stromen. Al snel merkte ik dat ze rustiger werd en dat moedigde me aan om nog een paar keer te behandelen. Na ongeveer vijf behandelingen van een half uur ben ik gestopt. Ze vertoonde geen overdreven bijt- en likgedrag meer en in de loop van de tijd is haar vacht helemaal hesteld! Kortom, haar allergie is verdwenen, fantastisch!!!

Andere mensen ontfermden zich over de paarden en probeerden ze te vangen. Van twee mensen was het duidelijk dat ze er verstand van hebben, want al gauw waren twee paarden gevangen. Een paard kregen ze het touw niet goed van om. Ik ben van afstand quantum touch gaan geven. Het paard bleef me recht aankijken en het touw kon makkelijk om zijn nek gedaan worden. Een ander pard bleef nog onrustig, maar was inmiddels ook vastgebonden aan een paal. Zo stonden ze met zijn vieren vastgebonden aan een paal, erg onrustig.

Een paard bleef me aankijken, en toen heb ik de stoute schoenen aangetrokken. Ik ben naar buiten gegaan en aangeboden me te ontfermen over een van de paarden (wel de kleinste, mijn schrik was nog niet weg). Zo had ieder (de politie was er inmiddels ook bij) een paard onder de hoede. Ik ben 'mijn' paard toen gaan qantum touchen, omdat hij erg onrustig was. Het paard werd al snel rustig. Heel mooi om te zien. Zelfs de anderen viel het op dat hij rustig werd. Toen heb ik ook maar verteld wat ik aan het doen was. Ik mocht er gewoon mee doorgaan, omdat ze zagen dat het werkte. Nu was ik aan de rechterkant van het paard bezig. Hij zat echter elke keer met zijn hoofd me een andere kant in te duwen en keek me daarbij aan. Ik heb hem gevolgd in zijn beweging en hij 'leidde' me naar de andere kant toe, waar hij verwond was. Hij had daar een flinke snee zitten. Niet erg diep, maar genoeg om last van te hebben. Dus ben ik daar verder gegaan. Toen ik er mee op hield keek het paard me meteen aan alsof hij wilde zeggen dat ik door moest gaan. Heb ik ook gedaan.

Toen de eigenaar erbij kwam heb ik verteld wat ik aan het doen was. Hij vond het prima, zijn moeder deed aan reiki en ook wel eens bij de paarden. Ondertussen werd de trailer gehaald voor de paarden. Het paard was inmiddels erg rustig en ik vroeg aan de eigenaar of ik weg kon gaan of dat hij wilde dat ik bleef. Hij wilde dat ik door bleef gaan. Het paard begon toen ook erg te gapen. De eigenaar zei dat dat ook gebeurde als zijn moeder reiki gaf bij de paarden. Heel erg bijzonder om mee te maken! Ik voelde naderhand nog heel lang mijn handelen tintelen. Naderhand snapte ik pas waarom de paarden waarschijnlijk mijn kant opgerend kwamen, ze wisten natuurlijk dat ik ze wat te bieden had! Geweldig! Fijn dat ik een bijdrage heb kunnen leveren aan het weer veilig thuis brengen van de paarden en erg bijzonder om te merken dat quantum touch zo goed kan helpen.

Ok, geen punt probeer ik het eens op afstand (mijn eerste keer). Dus ik installeer me heerlijk op de bank met een kussentje op schoot en stelde me voor dat die twee punten zijn pootjes waren. Kater Levi lag naast de bank.

Ik begin…, hoor ik een piepje, en even later een mauwtje. Nog even later… Ja hoor daar kwam hij aan, loopt regelrecht naar de bank, stapt zeer doelbewust op mijn schoot. En gaat daar riant liggen. En spinnen….ik probeerde mijn ene hand onder het lijfje te houden en de andere op zijn buikje, zo dicht mogelijk bij zijn achterpoten.

Hij vond het goed!!! En spinnen…. Mijn dochter keek haar ogen uit en als ik even iets tegen haar zei, kwam Levi met zijn kop onmiddellijk naar mijn hand om me aan te moedigen vooral door te gaan. Ik hoorde en voelde z’n buikje wat rommelen enzo.

Ik mocht geen moment verslappen of bijna dwingend was zijn kopstootje daar om me aan te moedigen. Ineens duwde hij mijn hand weg, sprong van mijn schoot, ging eten, en wou toen naar buiten.

Mijn dochter en ik waren echt verbaasd over wat gebeurd was. Ik heb er enorm van genoten dat kleine lijfje vol overgave en vertrouwen in mijn handen, het was gewoon super. Bij nader informeren hoe het met hem was daarna, hoorde ik dat zijn buikje prima was. Of zijn pootjes ook wat rechter zijn hebben we nog niet duidelijk kunnen waarnemen.
We hebben het idee dat de energie in zijn buikje nodig was. Leuk he …..!!!!!

Ik heb haar wel nog een hoogpotentiemiddel gegeven vanuit de homeopathie en een bachremedie. Zo'n hoogpotentiemiddel werkt meestal niet acuut. Als we met haar bezig waren bewoog ze, maar kon verder niets. Toen we 's avonds voor de laatste keer gingen zeiden wij tegen elkaar: Als dit schaap beter wordt, dan is er echt een wonder gebeurd. Dit was in zo'n verlamde toestand praktisch niet meer mogelijk.

We hebben in bed nog even behandeld op afstand en maandagmorgen om half 5 ging Sjirk kijken. Hij kwam heel enthousiast terug en zei: HIJ STAAT!
Dinsdag heeft ze 3 gezonde lammeren op de wereld gezet. Wij vinden dit een wonder!

Diverse

Op een gegeven moment had ik mijn handen ter hoogte van haar middenrif (eentje op de rug, eentje op de buik) toen ze me zei dat ik handen tekort kwam. Ze had behoefte aan een cirkel van handen om haar middenrif. Ik heb toen mijn handen en onderarmen tot aan de ellebogen tegen haar middenrif aangelegd en gevisualiseerd dat er energie kwam uit alles wat fysiek contact met haar had. Ze beschreef dat ze het direct voelde en dat de schijf van verharding die ze in haar middenrif had binnen enkele seconden "smolt". Mooi hè?! Volgens mij als je visualiseert dat je uit al je poriën van je hele lijf de energie laat stromen, zou je letterlijk een bron van liefde en licht kunnen zijn voor mensen en de wereld...

De dermatoloog zei: niets aan te doen, voorzichtig zijn dan gaat het wel over. Toen ik begon met behandelen kwam net haar broertje ook met wratjes. Mijn dochter dacht al oh jee weer een jaar ellende. Ook die heb ik en passant behandeld.

Bij mijn kleindochter duurde het 14 dagen bijna elke dag ca 10 minuten (meer geduld had ze niet) bij mijn kleinzoon binnen een week weg. Heerlijk om zo mensen te kunnen helpen, en… ik ga door.. De foto’s zijn voor en na de behandeling van de kleindochter

Succes met de verspreiding van QTouch